Arquivo do Patrimonio Oral da Identidade
Florencio, cego dos Vilares. Unha edición d'a Central Folque Imprimir Correo-e

O pasado 24 de abril, na Fonsagrada, presentouse ao público un libro que afonda na historia do considerado como último xograr galego, Florencio, o cego dos Vilares. Unha coidada e rigorosa monografía iniciativa de aCentral Folque, Centro Galego de Música Popular, acompañada dun CD con gravacións orixinais e inéditas do músico fonsagradino.

aCentral Folque, publica este libro-cd, o primeiro que profunda, grazas a unha ampla nómina de reputados especialistas, neste personaxe fundamental para a música galega de tradición oral. As gravacións etnomusicolóxicas, contidas no CD, que Antón Santamarina e Dorothé Schubarth lle realizaron a Florencio entre 1979 e 1981 inclúen unha selección do inmenso repertorio de Florencio. A selección abarca tódolos xéneros do cancioneiro galego e inclúe varias pezas instrumentais.

http://www.folque.com/01.140415wp/florencio-cego-dos-vilares-presentase-na-fonsagrada/

 

 
O fondo Schubarth/Santamarina incorpórase ao APOI Imprimir Correo-e

O 27 de novembro asinouse a acta de doazón ao Museo do Pobo Galego do arquivo sonoro recompilado por Dorothé Schubarth, coa colaboración de Antón Santamarina, entre 1978 e 1983.

 

No ano 1978, a musicóloga suíza Dorothé Schubarth chega a Galicia para estudar a nosa música popular. Para o seu traballo contou coa colaboración de Antón Santamarina, doutor en Filoloxía e catedrático da Universidade de Santiago, que participou directamente na recollida, transcrición e análise dos textos. Coa parte máis substancial dos materiais recollidos no traballo de campo a Fundación Barrié inicia en 1984 a publicación en sete volumes, baixo o título Cancioneiro popular galego. Esta obra, que se axusta a un sistema de clasificación e estudo etnomusicolóxico inédito daquela por estas terras, constitúe un corpus fundamental para o coñecemento do noso acervo folclórico. http://www.fundacionbarrie.org/cancioneiro/

Foron cinco anos de traballo arreo por aldeas, montes e corredoiras, que non remataron coa publicación dos materiais, senón que crearon un vínculo permanente da musicóloga con Galicia. Algunhas das persoas que lle serviron de informantes seguen mantendo a relación con ela.

Os fondos orixinais chegan ao Museo do Pobo Galego, doados pola Dra. Schubarth para a súa incorporación ao Arquivo do Patrimonio Oral da Identidade. Durante as dúas últimas semanas, a Dra. Schubarth veu traballando en estreita colaboración con Concha Losada, patroa da institución e coordinadora do APOI, para integrar no arquivo os rexistros en cinta magnética e mais o material musical e textual asociado.

As gravacións orixinais serán integramente dixitalizadas e incorporaranse ao arquivo, onde poderán ser consultadas e estudadas por outros especialistas. Unha parte destes materiais, que non foron editados no seu día pola Fundación Barrié, será analizada e publicada na rede para facela accesible ao publico a través do portal www.apoi-mpg.org

 
Que é o APOI? Imprimir Correo-e
O Arquivo do Patrimonio Oral da Identidade (APOI) xorde como consecuencia da evolución do proxecto Sons e Voces da Identidade, o programa de dixitalización, catalogación, estudo e difusión do patrimonio inmaterial que o Instituto de Estudos das Identidades do Museo do Pobo Galego pon a andar en abril de 2007. Un arquivo destas características, público e accesible desde calquera lugar do mundo e que dá conta da autoría das achegas que se incorporan, pasará desde o Museo a ser un arquivo do pobo galego que teña a ben participar nel. Estamos fronte a un intento de que a obra dunha institución poida vivir e medrar por si mesma, porque a fagan medrar os seus usuarios, mais aló de onde ela mesma podería chegar, e darlle con iso á propia institución o maior dos pagos, o de facer o país polo que ten sentido que exista.